زندگی

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۸۶ - عاشقان را تاب حرف مردن معشوق نیست طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۹۶ - بس که بی برگیم، بعد از درگذشتن، همچو شمع طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۰۸ - جان من رفتی، چه سان خواهم ز هجران زیستن طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۰۹ - ناکامی ما بین، که به عشرتگه گیتی طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۱۴ - سر تنها روی چون جاده باید داشتن طغرا طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۱۷ - می رود از گردش گردون، چه زیبا و چه زشت طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۲۵ - ما عشقباز گریه چه دانیم خنده چیست طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۴۲ - چرخ نامرد است، اگر مردی ازو یاری مخواه طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۴۵ - گل قبا آرد بر ما، غنچه گردد افسر ما طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۷۹ - صورت پذیر درد است، دیبای زندگانی طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۷۳۶ - دلا مخواب که در کارخانه قسمت طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۷۶۵ - تازگیهای بهار از گل تر مستغنی ست طغرای مشهدی رباعیات شماره ۱۱ - ابر آمده شب که ماهتابت ببرد طغرای مشهدی رباعیات شماره ۱۶ - در فصل چنین که شد گلستان آباد طغرای مشهدی رباعیات شماره ۱۷ - دل بهر معاش، چند زحمت بکشد طغرای مشهدی رباعیات شماره ۱۹ - گویند جفا نصیب بی سامان است طغرای مشهدی رباعیات شماره ۲۱ - یاری به دیار هند، دلسوزم نیست طغرای مشهدی متفرقات شماره ۳ - عمر ما چون دیده نرگس به حیرانی گذشت طغرای مشهدی متفرقات شماره ۲۹ - چو نی باید درین باغ فنا دایم کمربستن فصیحی هروی غزلیات شماره ۲۴ - ساقی که می‌ خود همه در جام شمار ریخت