زندگی

فصیحی هروی غزلیات شماره ۳۶ - ما و من برلب مرغان چمن بسیارست فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۲۰ - مراد ما ز مادر بر سر خشت عدم آید فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۳۲ - تا توانی در ترازوی هوس بی سنگ باش فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۶۲ - نسیم نوبهاران نیستم کاندر چمن رقصم فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۷۹ - عمریست تا به درد محبت فسانه‌ایم فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۸۲ - در مزاج درد خود ذوق مداوا سوختیم فصیحی هروی رباعیات شماره ۳۴ - در بحر جهان که ساحلش افواهست فصیحی هروی رباعیات شماره ۵۶ - دندان امشب ز درد شد بس که نژند فصیحی هروی رباعیات شماره ۱۰۱ - خورشید مباش بخت ما گو مه باش فصیحی هروی رباعیات شماره ۱۲۴ - تا کی ز تو وعده ارمغانی گیرم فصیحی هروی رباعیات شماره ۱۶۱ - دل راز مرا رسه شکستن تا کی فصیحی هروی ابیات پراکنده شماره ۴۰ - ناله‌های نوگرفتاران غم را لذتی‌ست فصیحی هروی ابیات پراکنده شماره ۵۸ - من نه شایسته بسمل نه سزاوار قفس میرداماد رباعیات شماره ۴ - ای عشق چو اقبال بریدی از ما میرداماد رباعیات شماره ۶۶ - رسم شب ما ستاره پنهان شدن است میرداماد رباعیات شماره ۹۹ - از هر که دهد پند شنودن باید میرداماد رباعیات شماره ۱۰۲ - از خاک عدم مرا چو ریحان روید میرداماد رباعیات شماره ۱۱۳ - بی عشق تو فضل ها و بالم باشد میرداماد رباعیات شماره ۱۴۷ - زان پیش که خاک ما فلک کوزه کند میرداماد رباعیات شماره ۱۶۸ - یا در چمن قدس وطن باید کرد