شماره ۲۹۲ - چندانکه نمود بیش کوشش دل من
شماره ۳۰۲ - بر پهنه دهر خنگ بیداد مران
بخش ۱۱ - سبب نظم این دفتر
شماره ۲۲۲ - پر تماشا مکن آیینه که حیران نشوی
شماره ۲۰ - داشتم چشم بعهدی که کند یار بماند
شماره ۱۷ - هنگام سحور جلوه پیر خوش است
شماره ۳۷ - ما را سر ملک و فکر شاهی نبود
شماره ۴۳ - گر کار جهان به میل ما ساز نشد
شماره ۵۳ - هر کس که رهی گزید رهبر نشود
شماره ۷۹ - مائیم قلندران وارسته ز خویش
شماره ۲۴ - گر تو ای دل تارک دنیا مستعمل شوی
بخش ۳۴ - البدنه
بخش ۴۴۳ - النفس
شماره ۹ - مرا ز آدم خاکی چو غم بود میراث
شماره ۳۱ - ساقیا عید صیام آمد و هنگام بهار
شماره ۳۴ - سحر به میکده یارب چه بانگ بود و خروش
شماره ۴۲ - وقت آن شد که اقامت به خرابات برم
بخش ۳۹ - وله ایضا
بخش ۴۲ - هر که دل در هوس آن بت رعنا دارد
بخش ۴۴ - و ایضا له