زندگی

طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۵۹ - دل برون آرم ازان سینه که غم نشناسد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۸۵ - ساز و برگ زندگی، غیر از شراب ناب نیست طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۹۵ - گر ز دنیا بکشی پای، چنان دور بکش طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۹۹ - ثبات خانه تن را حباب می داند طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۱۲ - آمد بهار و موسم گلگشت باغ شد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۲۷ - به پنجه مژه از باغ، ژاله باید چید طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۳۲ - گر به خون دل درین بستان گرفتم کلبه ای طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۳۳ - هر کار مشکل کآمد به پیشم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۴۱ - چه غم گر گنج بادآورد گل فصل خزان گم شد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۹۱ - با روی تو خورشید جهانگرد چه باشد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۹۸ - دندان ستم بر همه تیز است فلک را طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۱۲ - شیرین به چشم کس ننماییم همچو اشک طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۲۰ - مگو تا کی توان بیگانه بود از مردم عالم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۳۴ - پاکرو در خاک هندستان، همین آب است و بس طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۶۰ - حباب وقت خودم در شط تنک ظرفی طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۷۰ - دل نشود بی امید، با غم جانان حریف طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۷۲ - به غیر مرگ نسیم از خدا نمی طلبد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۰۴ - گل و می از لب و رخساره اش می ریخت هرجانب طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۳۵ - جوانی ام به جفا رفت و موسم پیری ست طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۸۱ - هرگز چو ریگ شیشه ساعت نشد نصیب