شماره ۲۷ - شاهدی کاهل نظر عشق جمالش دارند
شماره ۵ - عجب آمدم که آمدم ز تو مژده وصالی
بخش ۲۱ - رخ تو مظهر انوار ربی الاعلی است
بخش ۶۱ - زلف بر عارض زیبای تو حالی دارد
شمارهٔ ۴۳ - صفای صبح
شمارهٔ ۷۶ - رخصت جلوس
شمارهٔ ۷۷ - عجب مدار
شماره ۱۱۲ - زلف را خوبان پر از چین کرده اند
شماره ۳۸ - فکر اگر ای سیمتن داری بتذخیر طلا
شماره ۱۸۵ - چهره یارم که باشد چون گل جنت لطیف
شماره ۲۳ - ساقیا جرعه شراب کجاست
شماره ۳۰ - رخش که از نظر خلق جمله محجوبست
شماره ۱۱۱ - ابروی تو آئینه انوار الهی
شماره ۲۴۳ - ته زلفْ ره خدا لامْ اَلفْ لا بساته
شماره ۲۵۹ - کَمنّه مشک و عنبر، عَرقْ گلویی
شماره ۲۸۲ - تو شیرینتر اَز قندی، بلکه نواتی
شماره ۲۰ - دْ دَسْت که یکی زلفْ بَرْسه کساته
شماره ۲ - چِه مُونْگ وُ چِهْ خُورتیجِهْ، چِهْ روشِنْ روُجا
شماره ۶۹ - هزارْ خَمْ به خَمْ، چَمْ به چَمْ دارنه ته زِلْفْ
شماره ۱۲۱ - دوست نامسلمون دارنه کافر دین