رباعی ۱ - از کشت عمل بس است یک خوشه مرا
شماره ۳۱۱ - تو همه کاخ طرب سازی و خاقانی را
رباعی ۱۶۴۱ - ما مردانیم شسته بر تنگ دره
غزل ۳۳۰ - آسودگان گوشهٔ دامان بوریا
غزل ۲۲۵۶ - زیر بال است پناهی که مراست
غزل ۵۲۸۲ - گر چنین شوید غبار زهد از دل باده ام
شمارهٔ ۱۱۴ - چون بدیدم به دیده تحقیق
شماره ۱۵۳ - قدسی ز جهان مرا کناری کافیست
شماره ۴۸۷ - چون آینه، گر به سادهلوحی مثلم
شماره ۱۲ - ملامتی نتوان کرد روستایی را
غزل ۱۹۵ - عیش در کلبه ما گوشه نشین می باشد
شماره ۹۵ - رخسار تو آئینه دیرینه ماست
شماره ۱۳۷ - نفسم چو به نان و تره از من راضی است
شماره ۲۸ - هر کس به تکلفات دل باخته است
شماره ۸ - در خانه، فراش و متکا نیست مرا
شماره ۸ - از جامه کز بر آمد و از روی آستر
شمارهٔ ۵۰ - من کیستم
کجا بود آن جهان...
پرنده فقط یک پرنده بود