شماره ۸۱۳ - خوی آتش پیشه را تعلیم خود رایی مکن
شماره ۸۴۹ - گه رنگ خزان گه چمن آرای بهاری
شماره ۲ - دیده پاک حباب می حال است اینجا
شماره ۳ - به رنگ لاله می جوشد پری جای شکار اینجا
شماره ۶ - جنون دانسته گستاخ تماشا می کند ما را
شماره ۷ - دهقان که ز ما بیش خرد حاصل ما را
شماره ۲۱ - نسیم بی نیازی کرد تا روشن چراغم را
شماره ۲۵ - ز پرده های خموشی شنو فغان مرا
شماره ۳۶ - ز عندلیب چه پرسی نشان خانه ما
شماره ۴۷ - گرد فتادگی شده بال همای ما
شماره ۵۵ - نوروز شد که گردد باغ از سمن لبالب
شماره ۷۷ - دل داغ در آستین بهتر است
شماره ۸۰ - نقل بزم ما حدیثی زان لب شیرین بس است
شماره ۸۷ - بهار و گریه صید تو صبح اقبال است
شماره ۹۶ - بهار رفته گل باغ جانفشانی ماست
شماره ۹۷ - دلیل شوق به رهزن درست پیمان است
شماره ۱۰۸ - ز جلوه تو زمین چون نگار رنگین است
شماره ۱۱۱ - تا دلت مایل شکار صید صحرا گشته است
شماره ۱۱۹ - گرد جولان تو چشمم را بهاری کرده است
شماره ۱۲۰ - شوخی دیوانه آب از شبنم گل خورده است