شماره ۱۲۲ - چون گل آشفته و چون شعله سوار آمده است
شماره ۱۲۵ - چون دور ز وصل یار می بوده است
شماره ۱۲۶ - خط او دام هوش گردیده است
شماره ۱۲۸ - باغها از سایه ابر بهاری دیده است
شماره ۱۳۰ - طراوت چمن از خون دل فشانیهاست
شماره ۱۳۲ - آهم ز لخت دل فلک گل ستاره ای است
شماره ۱۳۶ - گلی که رنگ فروشد به شعله می نوشی است
شماره ۱۴۵ - عالم شکار فتنه چشم سیاه اوست
شماره ۱۴۹ - وصل تو برازنده حسن طلب کیست
شماره ۱۵۲ - گلشن تویی بهار شکفتن به کام کیست
شماره ۱۷۴ - درس بی آرامی از سیلاب می باید گرفت
شماره ۱۸۱ - چو گل بر غنچه می خندد دهانت
شماره ۲۰۸ - ز لعلت شور بلبل تازه گردد
شماره ۲۱۳ - دلی به خاک ره انتظار می بندد
شماره ۲۱۴ - نوبهار آمد که رسوایی به زهد ما بخندد
شماره ۲۱۵ - فلک بر کاردانیهای اهل هوش می خندد
شماره ۲۲۱ - گرد جولان تو را گل به جبین بر دارد
شماره ۲۲۴ - دلم به لاله و گل بی رخت جدل دارد
شماره ۲۳۱ - بوی گل و رنگ لاله دارد
شماره ۲۳۶ - چو گل از اختلاطم سنگ طفلان تازگی دارد