شماره ۲۳۸ - نیاز عشق پیش از آشتی رنجیدنی دارد
شماره ۲۵۶ - از کدوی باده کی باشد که گلها بشکفد
شماره ۲۶۵ - نو بهار آمد دلم فال شکفتن می زند
شماره ۲۶۹ - بس که گلگون سرشکم جلوه رنگین می کند
شماره ۲۷۰ - گاهی از نگه به رخم خنده می کند
شماره ۲۷۶ - لب بگشا به گفتگو تا دل ما روا شود
شماره ۲۹۱ - مگریز ای گل رعنا مگریز
شماره ۲۹۲ - خیال لعل لبش عیش تنگدستان بس
شماره ۳۰۶ - که دید از غم شناسان خاطر شادی که من دیدم
شماره ۳۳۰ - از گلشن زمانه چه گلدسته بسته ای
شماره ۳۳۱ - سرو بر خویش ببالد که تو رعنا شده ای
شماره ۳۳۳ - نازکی سیر بناگوشی کسی
شماره ۳۳۴ - ساقی سحر است شبچراغی
فی حمد باری تعالی جل جلاله و عم نواله
شمارهٔ ۳ - فی البدیهه و مدح خلد الله سلطانه
شمارهٔ ۵۰ - بهاریات
شمارهٔ ۵۱ - فی البدیهه
شمارهٔ ۵۷ - و له ایضا
شمارهٔ ۷۲ - و له ایضا
بخش ۲۴ - بیان نکوهش دنیا و مذمت اهل دنیا