شماره ۲۳۳ - ز فیض گریه چمن یک بساط چیده ماست
شماره ۲۳۷ - به عالم حکم اشک ما روان است
شماره ۲۶۶ - از اشک و آه من گل و سنبل شکفته است
شماره ۲۷۹ - شور دل پیشتر از دل به جهان آمده است
شماره ۲۸۲ - موجه دریا ز شورم مصرع پیچیده است
شماره ۲۸۷ - بی سبزه نوبهار ندانم چکاره است
شماره ۲۹۶ - از خوی تو عالم چمن شعله نگاری است
شماره ۳۰۷ - خموشیها عجب شیرین زبانی است
شماره ۳۱۰ - هر غنچه نشکفته نظر باز نگاهی است
شماره ۳۱۷ - در دامت آن غبار که بر بال و پر نشست
شماره ۳۲۵ - گر دل غبار گشته امید خیال هست
شماره ۳۳۲ - فرزانگی در آتش غفلت سپند کیست
شماره ۳۴۴ - از رشک بلبلم دل حسرت نصیب نیست
شماره ۳۴۵ - گرفتار کمند عشق را صیاد حاجت نیست
شماره ۳۶۵ - عاشق آن روز که جا در خم آن دام نداشت
شماره ۳۶۶ - در دیار ما زمین مشت غباری هم نداشت
شماره ۳۷۱ - در دلم سیر کوی یار گذشت
شماره ۳۷۳ - دامن صحرا و کوه از دامن گلچین گذشت
شماره ۳۷۷ - نامه شوق تو را گر مختصر خواهم نوشت
شماره ۳۸۵ - تا غمش در دلم قرار گرفت