شماره ۴۸۵ - افشان گلها می کند، صدرنگ پیدا می کند
شماره ۴۸۸ - بوی گلاب می دهد، نغمه عندلیب ما
شماره ۴۹۰ - بلبلت از گل نخواهد فرق کرد
شماره ۵۱۵ - چشم و دل پاس خیالش را به نوبت داشتند
شماره ۵۲۲ - یاد مستان ندهد آدم هشیار، سرود
شماره ۵۳۷ - دست مطرب را زآب جویبار تار ساز
شماره ۵۴۵ - بی لاله رخسارت، گر سیر چمن کردم
شماره ۵۵۲ - گریه شادی ز مینای شراب آموختم
شماره ۵۵۷ - من و آن گوشه وحدت، که ز بینایی دل
شماره ۵۶۳ - غم و اندوه که پیمانه ده داغ دلند
شماره ۵۷۱ - نمی گیرد قرار آن شوخ یک دم چون صبا در وی
شماره ۵۸۰ - در عزای کوهکن از بس که بر هم خورده اند
شماره ۵۸۳ - نشنود از من کسی یک حرف پیش از حرف خود
شماره ۵۸۴ - ندارد انتها باران اشکم
شماره ۶۰۵ - بس که آن گل صبحدم با آب و تاب آید برون
شماره ۶۲۱ - ز بهار برگ الوان، ز کفت حنای رنگین
شماره ۶۳۰ - دارم ز دیدن گل نوخیز خود، چو شمع
شماره ۶۵۲ - ادب خاموش دارد بار شوق عشقبازان را
شماره ۶۵۳ - در سمن زار تنت جلوه کند نیلوفر
شماره ۶۶۳ - دوران به آب می کرد، طرح ایاغ لاله