شماره ۳۵۵ - کی بود دیوانگان را ترسی از باران سنگ؟
شماره ۳۵۷ - گل گل رخ تو از قدح مل شکفته شد
شماره ۳۵۸ - درین چمن، گل امسال همچو پار نبود
شماره ۳۵۹ - گل به کاخ غنچه برگردید، تا روی تو دید
شماره ۳۶۶ - گفتگوی گلشن رویش دهان را تازه کرد
شماره ۳۶۸ - گل خورشید اگر گلدسته می شد
شماره ۳۷۴ - در ساز فغانم ره آواز غلط شد
شماره ۳۹۱ - با روی تو خورشید جهانگرد چه باشد
شماره ۳۹۲ - با رنگ نوبهاری، چون در خزان برآیی
شماره ۴۰۰ - بی توام در سیر گل، تن با خزان همدرد شد
شماره ۴۰۹ - چون هوای کوچه بند نی، درین سبز آشیان
شماره ۴۲۱ - چون کند چشم ترم گلریزی باران اشک
شماره ۴۲۴ - دشت سبز و کوه سبز و شهر سبز و خانه سبز
شماره ۴۳۰ - دور طرب نگردد، هرگز به کام نرگس
شماره ۴۴۶ - شب در آغوش نظر بود سراپای تنش
شماره ۴۶۷ - موسم گل شد که از وی بشکفد دل، باغ باغ
شماره ۴۸۱ - در محیط گریه ام هرگز نگردد آب خشک
شماره ۴۸۲ - امشب به سوی میکده باد از چمن وزید
شماره ۴۸۳ - کس ندارد چو تو گلبانگ اسیری، بلبل!
شماره ۴۸۴ - هستند رهزنان خزان، گوش بر صدا