غزل ۴۶۸ - جادوئی چون نرگس مستت به بیماری که دید
غزل ۴۷۰ - سبزه پیرامن سرچشمهٔ نوشش نگرید
غزل ۴۷۱ - آخر از سوز دل شبهای من یاد آورید
غزل ۴۷۲ - دوش چون موکب سلطان خیالش برسید
غزل ۴۷۳ - حدیث شمع از پروانه پرسید
غزل ۴۷۶ - آن شکر لب که نباتش ز شکر میروید
غزل ۴۷۷ - کیست که با من حدیث یار بگوید
غزل ۴۷۸ - ز شهریار که آید که حال یار بگوید
غزل ۴۷۹ - مرغ جم باز حدیثی ز سبا میگوید
غزل ۴۸۰ - دست گیرید و بدستم می گلفام دهید
غزل ۴۸۲ - خدا را از سر زاری بگوئید
غزل ۴۸۴ - زهی تاری ز زلفت مشگ تاتار
غزل ۴۸۶ - ایا صبا گرت افتد بکوی دوست گذار
غزل ۴۸۷ - برو ای خواجه و شه را بگدا باز گذار
غزل ۴۸۸ - طره بفشان و مرا بیش پریشان مگذار
غزل ۴۹۱ - ماه یا جنتست یا رخسار
غزل ۴۹۴ - قلم گرفتم و میخواستم که بر طومار
غزل ۴۹۸ - مائیم و عشق و کنج خرابات و روی یار
غزل ۴۹۹ - آشنای تو ز بیگانه و خویشش چه خبر
غزل ۵۰۰ - ما را ز پردهٔ تو دل از پرده شد بدر