شماره ۱۸۹ - من رفتم و یادگار جانم بر تست
شماره ۱۹۰ - هستم صنما ز مهر روی چو مهت
شماره ۱۹۱ - جان برخی آن پسته شکر شکنت
شماره ۱۹۲ - وصف قدوخد گر طلبد کس ز منت
شماره ۱۹۳ - دل بسته آن طره عنبر شکنست
شماره ۱۹۶ - دی خسرو سیاره چو با شام نشست
شماره ۱۹۷ - گفتم صنما گر چه رخت همچو مهست
شماره ۱۹۹ - قدت ز صنوبری که برخاست بهست
شماره ۲۰۰ - خطی که ز رویت ای پریوش برخاست
شماره ۲۰۲ - زلف تو که بس تعبیه ساز افتادست
شماره ۲۰۴ - نی دیده به از تو هیچ یاری دیدست
شماره ۲۱۱ - ای شکر گفتار تو سرمایه روح
شماره ۲۱۳ - ای گشته خجل ز انرخ گلگون گل سرخ
شماره ۲۱۴ - ای بنده بالای تو سرو آزاد
شماره ۲۱۷ - آن بت که دمی جفا فراموش نکرد
شماره ۲۲۲ - آن دل که بر او مهر تو تابان باشد
شماره ۲۳۴ - آورد خط آن نگار تا بنماید
شماره ۲۳۶ - از دست تو گر زهر خورم نوش شود
شماره ۲۴۲ - بنگر که صبا باز چه نیرنگ آورد
شماره ۲۴۴ - تا در دل من مهر تو مهوش باشد