عرفان

بلند اقبال غزلیات شماره ۵۰۶ - چشمت خدای داده که صاحب نظری شوی بلند اقبال غزلیات شماره ۵۰۷ - ای دل به جان بکوش که اهل نظر شوی بلند اقبال غزلیات شماره ۵۰۸ - ای وجودت مظهر لطف الهی بلند اقبال غزلیات شماره ۵۱۱ - سزد کز حسن در عالم کنی دعوی به یکتائی بلند اقبال غزلیات شماره ۵۱۲ - با سنگ بت سنگدلم گفت ز مائی بلند اقبال غزلیات شماره ۵۱۳ - تنها همی نه با من با هر کس آشنائی بلند اقبال قصاید شماره ۱ - قدم زد باز در برج حمل مهر جهان پیما بلند اقبال قصاید شماره ۲ - سلطان چرخ دوش چوشد سوی خاورا بلند اقبال قصاید شماره ۳ - دوش طبع من ملال از بس ز هجر یار داشت بلند اقبال قصاید شماره ۴ - ای سیه زلف نگار از بس پریشان بینمت بلند اقبال قصاید شماره ۵ - روز وشب پیدا ز چهر و طره دلدار شد بلند اقبال قصاید شماره ۷ - در شب غره ماه رمضانم دلبر بلند اقبال قصاید شماره ۹ - تنم از روزه ماه رمضان شد چو هلال بلند اقبال قصاید شماره ۱۰ - زمانه ای است که شادی به خلق گشته حرام بلند اقبال ترجیعات شماره ۱ - ای ز عشق تو در بلا دل من بلند اقبال ترجیعات شمارهٔ ۲ - در شرح احوال خود حضرت والا میرزا جعفر خان حقایق نگار رامخاطب کرده گوید بلند اقبال ترکیبات شماره ۱ - ای زلف کاوفتاده به رخسار دلبری بلند اقبال ترکیبات شماره ۲ - ای پریشان زلف تو طومار جمع ملک چین بلند اقبال ترکیبات شماره ۳ - از چه رو ای زلف پرچین وشکن گردیده ای بلند اقبال ترکیبات شمارهٔ ۴ - دراحوال خود گوید