عرفان

بلند اقبال غزلیات شماره ۴۵۰ - دیوانه ام ای شوخ پری وار توکردی بلند اقبال غزلیات شماره ۴۵۱ - تاکس نبیندت ز نظرها نهان شدی بلند اقبال غزلیات شماره ۴۵۳ - گفتم ای عشق ده مرا پندی بلند اقبال غزلیات شماره ۴۶۵ - مرا ای آسمان تا کی دمی آسوده نگذاری بلند اقبال غزلیات شماره ۴۶۹ - نه همی تنها دل ودین از کف من می بری بلند اقبال غزلیات شماره ۴۷۰ - جام می در دست بگرفت وبه من گفت آن پری بلند اقبال غزلیات شماره ۴۷۳ - دلا منال گراز یار خویشتن دوری بلند اقبال غزلیات شماره ۴۷۴ - مگرنه جان منی پس چرا ز من دوری بلند اقبال غزلیات شماره ۴۷۵ - چرا به کار جهان روز و شب به تدبیری بلند اقبال غزلیات شماره ۴۷۹ - تو راکه گفته ندانم که این چنین باشی بلند اقبال غزلیات شماره ۴۸۰ - چون شانه را به طره طرار می کشی بلند اقبال غزلیات شماره ۴۸۱ - توبه زلف از پی آزار دلم شانه کشی بلند اقبال غزلیات شماره ۴۸۲ - ای نازنین شمایل آشوب عقل وهوشی بلند اقبال غزلیات شماره ۴۸۴ - همچو چهرت کی بود آتش چوزلفت دودکی بلند اقبال غزلیات شماره ۴۸۹ - چون پریشانی به زلف یار دارد عالمی بلند اقبال غزلیات شماره ۴۹۳ - آن مه فکنده از زلف بررخ حجاب نیمی بلند اقبال غزلیات شماره ۴۹۴ - آشوب شهری شورجهانی بلند اقبال غزلیات شماره ۵۰۰ - بت پرستی می کنم جا در کلیسا گر کنی بلند اقبال غزلیات شماره ۵۰۴ - نظر در آینه کن تا جمال خویش ببینی بلند اقبال غزلیات شماره ۵۰۵ - اگر در آینه روزی جمال خویش ببینی