عرفان

فصیحی هروی رباعیات شماره ۱۲ - آن قوم که دلشان ز دورنگیها رست فصیحی هروی رباعیات شماره ۱۳ - پروانه که از بادیه هجر برست فصیحی هروی رباعیات شماره ۱۵ - آن قوم که دلشان ز دورنگیها رست فصیحی هروی رباعیات شماره ۱۷ - صد شکر که حرف دوست شد بی‌کم و کاست فصیحی هروی رباعیات شماره ۲۵ - دورت آورد کآفتابی می‌خواست فصیحی هروی رباعیات شماره ۲۷ - گیرم که ز آه و ناله‌ات صد حشرست فصیحی هروی رباعیات شماره ۲۸ - می نوش کنون که ابر رحمت بارست فصیحی هروی رباعیات شماره ۲۹ - از مرگ گل حیات بی‌رنگترست فصیحی هروی رباعیات شماره ۳۱ - این روح که شمع مجلس افروز منست فصیحی هروی رباعیات شماره ۳۲ - بر من که چو ابر پایم از دامانست فصیحی هروی رباعیات شماره ۳۸ - داریم بتی که در بنی‌‌آدم نیست فصیحی هروی رباعیات شماره ۴۴ - امشب می درد آسمان بی ‌غش باد فصیحی هروی رباعیات شماره ۴۷ - ناصح ما را میل نصیحت دارد فصیحی هروی رباعیات شماره ۴۹ - آنم که ز من زبان سخن نپذیرد فصیحی هروی رباعیات شماره ۵۳ - چون زلف ترا باد صبا شانه کشد فصیحی هروی رباعیات شماره ۵۴ - آن غنچه که از لباس خود بیرون شد فصیحی هروی رباعیات شماره ۵۵ - داغ تو به آفتاب تب نفروشد فصیحی هروی رباعیات شماره ۶۰ - چون اشک ز خون هوسم ساخته‌اند فصیحی هروی رباعیات شماره ۶۲ - ارباب وفا ز ما وفا می‌طلبند فصیحی هروی رباعیات شماره ۶۳ - در روز ازل بخت زبونم دادند