رباعی ۱۰۲ - تا مهر ابوتراب دمساز منست
رباعی ۱۰۴ - از گل طبقی نهاده کاین روی منست
رباعی ۱۰۵ - آن را که فنا شیوه و فقر آیینست
رباعی ۱۰۷ - دردی که ز من جان بستاند اینست
رباعی ۱۰۸ - ایزد که جهان به قبضهٔ قدرت اوست
رباعی ۱۰۹ - چشمی دارم همه پر از دیدن دوست
رباعی ۱۱۰ - دنیا به جوی وفا ندارد ای دوست
رباعی ۱۱۲ - عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست
رباعی ۱۱۳ - غازی به ره شهادت اندر تک و پوست
رباعی ۱۱۶ - عالم به خروش لااله الا هوست
رباعی ۱۱۷ - عنبر زلفی که ماه در چنبر اوست
رباعی ۱۱۹ - زان می خوردم که روح پیمانهٔ اوست
رباعی ۱۲۲ - ما دل به غم تو بسته داریم ای دوست
رباعی ۱۲۳ - ای دوست ای دوست ای دوست ای دوست
رباعی ۱۲۴ - ای خواجه ترا غم جمال ماهست
رباعی ۱۲۵ - عارف که ز سر معرفت آگاهست
رباعی ۱۲۸ - در درد شکی نیست که درمانی هست
رباعی ۱۲۹ - با دل گفتم که ای دل احوال تو چیست
رباعی ۱۳۱ - جسمم همه اشک گشت و چشمم بگریست
رباعی ۱۳۶ - ای دل همه خون شوی شکیبایی چیست