شماره ۵۹ - ای خواجه، این همه که تو بر میدهی شمار
شماره ۶۳ - وقت شبگیر بانگ نالهٔ زیر
شماره ۶۶ - زیرش عطارد، آن که نخوانیش جز دبیر
شماره ۶۷ - زندگانی چه کوته و چه دراز
شماره ۶۸ - روی به محراب نهادن چه سود؟
شماره ۸۰ - کسان که تلخی زهر طلب نمیدانند
شماره ۸۵ - چو در پاش گردد به معنی زبانم
شماره ۸۶ - بیا، دل و جان را به خداوند سپاریم
شماره ۸۷ - بل تا خوریم باده، که مستانیم
شماره ۹۷ - خواهی تا مرگ نیابد تو را
شماره ۱۰۰ - لنگ دوندهست، گوش نی و سخنیاب
شماره ۱۰۲ - با عاشقان نشین و همه عاشقی گزین
شماره ۱۰۴ - سماع و بادهٔ گلگون و لعبتان چو ماه
شماره ۱۰۷ - رفیقا، چند گویی: کو نشاطت؟
شماره ۱۱۳ - بیار آن می که پنداری روان یاقوت نابستی
شمارهٔ ۱۱۷ - ای آن که غمگنی
شمارهٔ ۱۱۸ - گل بهاری! بت تتاری!
شماره ۱۱۹ - ای غافل از شمار! چه پنداری؟
شمارهٔ ۱۲۰ - کاندر جهان به کس مگرو جز به فاطمی
شماره ۱۲۲ - آن که نماند به هیچ خلق خدای است