بخش ۲۱ - دل دادن مجنون، سگی را که در کوی دلدار دیده بود، و بازوی خون را طوق گردن او ساختن، و تن استخوان شده را گزند دهان و مزد دندان او کردن و به زبان چربش نواختن
بخش ۲۶ - آه کردن مجنون از درونهٔ پرسوز، و این غزل دود اندود، از دودکش دهان، بیرون دادن
بخش ۱ - ساقی نامه
بخش ۲ - در مدح شمس السلاطین علاء الدنیا و الدین
بخش ۳ - بدو گفت کاری ز رای بلند
بخش ۱ - آغاز کتاب و منتخب یکی از داستانهای هشت بهشت
بخش ۲ - پایان سرودن مثنویهای خمسه
شماره ۱۵ - به سرای سپنج مهمان را
شماره ۱۷ - این جهان پاک خواب کردار است
شماره ۲۲ - چون تیغ به دست آری، مردم نتوان کشت
شماره ۲۳ - مهر مفگن برین سرای سپنج
شماره ۲۵ - ای روی تو چو روز دلیل موحدان
شماره ۲۶ - شاد زی با سیاه چشمان، شاد
شمارهٔ ۳۲ - در رثای ابوالحسن مرادی
شماره ۳۸ - جز آن که مستی عشقست هیچ مستی نیست
شماره ۴۴ - اگر چه عذر بسی بود روزگار نبود
شماره ۵۲ - کسی را که باشد بدل مهر حیدر
شماره ۵۳ - نگارینا، شنیدستم که: گاه محنت و راحت
شماره ۵۵ - ای عاشق دل داده بدین جای سپنجی
شمارهٔ ۵۶ - در مدح ابوالطیب طاهر مصعبی