بخش ۱۱۱ - رفتن اهل بیت به کربلا
بخش ۱۱۳ - رفتن بشیر ابن جذلم برای خبر دادن به اهل مدینه به فرمان امام(ع)و باقی آن واقعه
شماره ۱۳ - سلخ ماه طرب و غره شهر الم است
شماره ۲۴ - در عزایت چکنم گر نکنم خاک به سر
شماره ۸۱ - شد نگون رایت عباس علم دار حسین
شماره ۸۲ - می کشد دیگر سپه سلطان کین
بند ۲ - باز از افق هلال محرم شد آشکار
بند ۵ - تنها نه خاکیان به تو جیحون گریستند
بند ۱۳ - برحالت غریبی او آسمان گریست
بند ۵۶ - تا ماجرای ماتم او در میان فتاد
بند ۶۳ - در ماتم تو تا نچکید اشکم از قلم
بند ۶۷ - خود بر تو عرش و فرش نه تنها گریستند
بند ۸۲ - چون صدر دین امام مبین مقتدای راد
بند ۸۷ - ای رفته از ازل به مصیبت قضای تو
بند ۹۲ - ای طایف حریم تو اعیان کاینات
بند ۹۶ - قومی که اجتماع به بزم عزا کنند
بند ۱۰۳ - در سوگ این ستم زدگان بحر و بر گریست
بند ۱۱۲ - می گرید از غم تو فلک روزگارها
بند ۱۱۳ - ذکری ز ما که در خور حال محمد است
شماره ۹ - ای شاه بی لشکر پدر، ای سرور بی سر پدر