عشق

طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۵۱ - هزار بار نگردید تا به گرد سرش طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۵۲ - نگیرم چون سر زلف سیاهش؟ طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۵۶ - پروانه ما گرچه رسد زود به آتش طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۵۷ - چنان کز بهر آتش، سنگ و آهن را زنی برهم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۶۶ - من سودازده را داغ منه بر سر دست طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۶۸ - خاک گردیدم، نگردید آرزوها بر طرف طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۷۳ - خواست تا برهم خورد هنگامه ارباب عقل طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۹۲ - کو صبر کز صبوری، تاب جفا بیارم؟ طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۹۶ - آن وحشی ام که هرگز، آرام را ندیدم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۹۹ - اگر غیرت عشق مانع نگردد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۰۳ - با شب تیره ز تاریکی آن مو گفتم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۰۴ - گل و می از لب و رخساره اش می ریخت هرجانب طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۰۵ - نماند خون دل و کار عشق در پیش است طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۱۱ - ملامت چون کنم اهل هوس را، کز گل رویت طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۱۵ - چشم و دل پاس خیالش را به نوبت داشتند طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۱۹ - جنون در چوب گل پیچد ز سودایی که من دارم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۲۲ - یاد مستان ندهد آدم هشیار، سرود طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۲۳ - می زنم گام و ندارم خبری طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۲۵ - مویی شده ام، به که به موی تو بسازم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۳۰ - گرفته جان به کف، آن مهرتابان را هوس کردم