شماره ۱۱۰ - دم زدن از سوز دل در پیش بیدردان عشق
شماره ۱۱۵ - رنگ بیدار شدن، گل نکند از بختم
شماره ۱۲۵ - بر یاد رخش چون رود از دیده من آب
شماره ۱۲۶ - غم از دل می برد آواز مطرب
شماره ۱۴۲ - لب تر نکنم ز آب خضر تا می ناب است
شماره ۱۴۸ - هر گل این بوستان، روی نگاری بوده است
شماره ۱۵۱ - مشو مهمان من، ای مرغ روزی خوار آزادی
شماره ۱۵۷ - بیا که بی سرزلف تو موج باده ناب
شماره ۱۵۹ - پرواز شوق دارم، تا در تنم شراب است
شماره ۱۷۳ - چه سان خود را ز عشقت باز دارم؟
شماره ۱۷۷ - خواهی به دیر زمزمه کن،خواه در حرم
شماره ۱۷۸ - بوسه در آغوش ازان خودکام نتوانم گرفت
شماره ۱۸۹ - طغرا در آخر غزل آورد مطلعی
شماره ۱۹۶ - چون نقاب از رخ گشایی، دیده گریان بهتر است
شماره ۲۰۴ - فرصت صد بوسه در کف داشت، وز اقبال ما
شماره ۲۱۶ - شبی که جام می وصل درمیان آید
شماره ۲۲۰ - فروغ گوش گل از آتشین نوای من است
شماره ۲۳۳ - چون نقش قدم، غیر زمین، بستر ما نیست
شماره ۲۴۶ - از پنجره های مژه مهتاب درآید
شماره ۲۵۰ - نیامدی که مبادا بمیرم از شادی