عشق

طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۳۱ - بس که در هر سخنم صد غلط آید به زبان طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۴۰ - دانسته، رو به تیغ نگاه تو آمدم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۴۱ - دلخوشی هرگز نمی افتد شگون بر اهل عشق طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۴۳ - سرفرازیها کنم چون پای بست او شوم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۵۳ - گل ز دستم رفته و من خار پیدا می کنم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۵۹ - به سودای محبت، عقل ورزیدن نمی دانم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۶۱ - ز تاب آتش نظاره ات چو آب شوم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۷۱ - نمی گیرد قرار آن شوخ یک دم چون صبا در وی طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۷۴ - یاد ایامی که ما هم دستگاهی داشتیم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۸۶ - عاشقان را تاب حرف مردن معشوق نیست طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۹۲ - خدایا آن صنم را مایل حسن آزمایی کن طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۹۴ - بازی خور عقلم، سگ دیوانه به از من طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۰۵ - بس که آن گل صبحدم با آب و تاب آید برون طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۰۷ - بود چون زلف شب، گیسوی شوخ می پرست من طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۲۱ - ز بهار برگ الوان، ز کفت حنای رنگین طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۲۲ - ز شوق آنکه بنشیند درو یک لحظه یار من طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۲۵ - ما عشقباز گریه چه دانیم خنده چیست طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۳۰ - دارم ز دیدن گل نوخیز خود، چو شمع طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۳۳ - ناله برگشت ز لب از فرح دیدن تو طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۴۷ - پژمرده بود حسن بت دست رسیده