شماره ۲۵۳ - ز ازل، مرشدما خواست که فرزانه شود
شماره ۲۷۰ - جانا ز بی حجابی آیینه باک نیست
شماره ۲۷۶ - نگاهم بر رخش خار به گل پیوسته را ماند
شماره ۲۷۹ - بجز صبر کز نام او تلخ شد لب
شماره ۲۸۶ - هرکس به رخت نظر ندارد
شماره ۲۹۲ - مرا قسمت به راهی گشت رهبر
شماره ۲۹۵ - گر ز دنیا بکشی پای، چنان دور بکش
شماره ۲۹۷ - صد جامه پوشد از شرم، سرو خجسته قامت
شماره ۳۰۵ - بس که برهم خورد بزم دلخوشی از رفتنت
شماره ۳۰۹ - فرهاد تیشه بر سر غم پیشه می زند
شماره ۳۱۲ - آمد بهار و موسم گلگشت باغ شد
شماره ۳۱۵ - کندن دل زان جوان، آسایش این پیر شد
شماره ۳۲۴ - عاشق و معشوق را با هم زبان و دل یکی ست
شماره ۳۲۸ - همنشین بی نفاق از بس درین محفل کم است
شماره ۳۳۵ - در مدرسه عشق، چو من بی خبری نیست
شماره ۳۳۷ - دو چشم من چو بر آن شوخ بی وفا افتاد
شماره ۳۳۹ - از رشک آبیاری ساقی در آتشیم
شماره ۳۴۸ - در کار غم عشق، دلم گشت ز خود جمع
شماره ۳۵۰ - زخم ما چون زخم سوسن گشت سرتاسر کبود
شماره ۳۵۱ - ما خوی گرفته وصالیم