بخش ۳۱ - چو شب شد چو آهرمن کینهخواه
غزل ۷۳۶ - گر یکی شاخی شکستم من ز گلزاری چه شد؟
غزل ۷۶۸ - چمنی که جمله گلها به پناه او گریزد
غزل ۲۸۷۷ - بر یکی بوسه حقستت که چنان میلرزی
بخش ۵۸ - بیان آنک بیکاران و افسانهجویان مثل آن ترکاند و عالم غرار غدار همچو آن درزی و شهوات و زبان مضاحک گفتن این دنیاست و عمر همچون آن اطلس پیش این درزی جهت قبای بقا و لباس تقوی ساختن
غزل ۱۴ - امشب سبکتر میزنند این طبل بیهنگام را
غزل ۲۶۳ - گفتمش سیر ببینم مگر از دل برود
غزل ۳۳۶ - رفتی و نمیشوی فراموش
رباعی ۴۲ - آن دوست که آرام دل ما باشد
غزل ۱۱۸ - دلم امروز از آن لب هر زمان شکری دگر دارد
غزل ۳۶۰ - با مدعی به صلح بدل گشت جنگ تو
رباعی ۲۸ - آنان که به کویی نگران میگردند
شماره ۲۴۴ - ای کرده تن و جان مرا مسکن غم
شماره ۲۶۴ - تا بشنودم کاهوی شیرافکن من
تمامی سخن
غزل ۱۰۷ - نه چون بید از تهیدستی درین گلزار میلرزم
رباعی ۱۴۳ - دردا که درین سوز و گدازم کس نیست
رباعی ۱۴۴ - در سینه کسی که راز پنهانش نیست
رباعی ۴۳۰ - گر خلق چنانکه من منم دانندم
رباعی ۴۸۹ - شمعم که همه نهان فرو میگریم