ز پیش من جهان رنگ و بو رفت
مرا مثل نسیم آواره کردند
از آن آبی که در من لاله کارد ساتگینی ده
غم راهی نشاط آمیزتر کن
تب و تاب دل از سوز غم تست
به چشم او نه نور و نی سرور است
رخم از درد پنهان زعفرانی
که گفت او را که آید بوی یاری؟
غزل ۱۱۹ - بهتازگی نکشد عافیت دماغ مرا
غزل ۵۸۹ - نالهٔ ما شیوهها امشب به بر آورده است
تیغ خورشید
غزل ۹۲۱ - شبکه توفان جوشی چشم ترم آمد به یاد
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۲۰ - در ستایش پادشاه علیین جایگاه محمدشاه غازی
غزل ۵۲ - دورم از کوی تو، جا در زیر خاکم بهتر است
غزل ۸۹ - ممنون ترکتازی گردون دل من است
غزل ۹۴ - خوناب آتشین ز سر من گذشته است
غزل ۱۴۳ - دلم به زخم توان داد، بی تپیدن نیست
غزل ۶ - خون شد دل پاره پارهٔ ما
غزل ۱۲ - مهر بر روی یار باخته رنگ است
غزل ۲۵ - روی تو که رنگ از رخ گلهای چمن برد