شماره ۱۵۰۰ - باز این دل من رو به که آورد، ندانم؟
شماره ۱۷۴۲ - مهر تو در دل من مانند جان نشسته
شماره ۱۹۳ - دلبرم عزم سفرکردو روان خواهدشد
شماره ۲۴۱ - ای دل فغان که آن بت چالاک می رود
شماره ۳۸۷ - جانست وتن در آتش عشق ودرآب چشم
شمارهٔ ۲۱ - در شرح گرفتاری و مدح عبدالحمید احمد بن عبدالصمد
شمارهٔ ۹ - به خواجه ابوالقاسم فرستاده
شمارهٔ ۳۹ - بدرود
شماره ۴ - دیده گر در فراق خون بارد
شماره ۸ - غم دیدم از آن کس که مرا می باید
شماره ۲۴ - مرا گریستن اندر غم تو آیین گشت
شماره ۲۷ - تن در غم هجر داده بودم همه شب
شماره ۴۸ - وصلش شادیست وز پسش زود غم است
شماره ۱۰۰ - تا دل به هوای تو گرفتار آمد
شماره ۱۵۰ - تا خط چو دود تو دل از من بربود
بخش ۶۴ - در شرح حال زلیخا بعد از وفات عزیز مصر و استیلای محبت یوسف علیه السلام بر وی و ابتلای وی به محنت فراق
بخش ۱۱ - افسانه شب گذرانیدن مجنون و لیلی از جمال هم دور و از وصال یکدیگر مهجور
بخش ۴۱ - ابتلای زلیخا به محنت فراق بعد از وفات عزیز مصر
غزل ۲۱۷ - وه! که رفت آن شوخ و بر ما کرد بیداد از فراق
غزل ۲۸۹ - یارب، غم بیرحمی جانان به که گویم؟