رباعی ۱۶ - دارم ز غم فراق یاری که مپرس
رباعی ۲۹ - گه میگردم بر آتش هجر کباب
دوبیتی ۱۲۵ - ز هجرانت هزار اندیشه دیرم
دوبیتی ۳۲۶ - اگر دردم یکی بودی چه بودی
غزل ۱۸ - گر بهم میزدم امشب مژهٔ پر نم را
غزل ۱۶۷ - دلم از غمش چه گویم که ره نفس ندارد
غزل ۲۰۳ - هر خون که از درون ز دل مبتلا چکد
غزل ۲۶۴ - صبا از کشور آن پاکدامان دیر میآید
غزل ۲۸۵ - کنم چو شرح غم او سواد بر کاغذ
غزل ۳۰ - دوشم غم تو ملک سویدا گرفته بود
شمارهٔ ۸۰ - جدائی افگندن تیغ زبان بد گویان میان عاشق و معشوق، و روان شدن دول رانی از خانهٔ دولت سوی کشک لعل، و در فراق خضر خان، از دود آه، کوشک لعل را سیاه گردانیدن
بخش ۲۴ - گریستن لیلی در هوای آشنا، و موج درونه را بدین غزل آبدار بر روی آب آوردن
بخش ۲۸ - صفت برگ ریز، و دوا دو باد خزان، واز آسیب صدمات حوادث، سر نهادن سرو لیلی در خاک، و بی بالش ماندن
غزل ۲۴۷ - بر ما فتد ار تا بی زان رخ چه شوی رنجه
غزل ۵۸۲ - ای آرزوی دل شکسته
غزل شمارهٔ ۲۶ - کاروان بیخبر
غزل شمارهٔ ۴۶ - بهار زندانی
غزل شمارهٔ ۶۷ - سینمای خزان
رباعی ۹۵ - چون با غم عشق تو دلم ساز گرفت
رباعی ۲۷۴ - آخر شب دوش بیتو ای شمع چگل