فلسفه زبان

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

انوری مقطعات شمارهٔ ۹۵ - در طلب شراب و گوشت و مزه به طریق لغز گفته بیدل دهلوی غزلیات غزل ۲۴۰۴ - کرد حرف بی‌نشانم عالمی را تر زبان بیدل دهلوی غزلیات غزل ۲۴۰۵ - ای التفات نام تو گیرایی زبان صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۶۲۸ - کلکم از سیر بدخشان سخن می آید جامی دفتر اول بخش ۸۲ - حکایت نحوی و عامی و صوفی که هر کدام از الفاظ و عباراتی که میان ایشان گذشت مناسب فهم و حال خویش معنی دیگر خواستند جامی سبحة‌الابرار بخش ۱۲۵ - حکایت حکیم سنایی رحمه الله که در وقت وفات این بیت می خواند عنصری بلخی بحر متقارب شماره ۱۷ - سخنور چو رای روان آورد کمال‌الدین اسماعیل قصاید شمارهٔ ۱۵۵ - و قال ایضا قدسی مشهدی رباعیات شماره ۱۷۵ - تا هست سخن، سخن‌سرا خواهد گفت قدسی مشهدی ساقی‌نامه بخش ۲ - سخن بهر جسم زبان است جان حزین لاهیجی غزلیات ناتمام شماره ۲۱۳ - دمهای زنده را، از اجل کی زیان بود؟ جویای تبریزی غزلیات شماره ۳۴۳ - زبان که منصب او پادشاهی سخن است جویای تبریزی غزلیات شماره ۹۶۰ - کرده تا از گرمی خویت حکایت سر زبان اسیر شهرستانی غزلیات شماره ۲۴۰ - به حرف لب نگشودن رسایی سخن است اسیر شهرستانی غزلیات ناتمام شماره ۱۵۷ - زبان ساختگیهای خاص و عامم نیست نسیمی اضافات شماره ۱۱ - ذات آمد اب اسما، اسم آمد ام فعل غزالی رکن سوم - رکن مهلکات بخش ۲۲ - اصل سیم صفی علیشاه بحرالحقایق بخش ۱۳ - الاسم صفی علیشاه بحرالحقایق بخش ۳۶۹ - اللطیفه احمد شاملو مدایح بی‌صله کریه اکنون...