فلسفه

میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۴۷ - چهر حق را جلوه اندر کعبه و میخانه نیست میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۴۹ - در مدرسه علم و عمل آموختنی نیست میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۵۰ - دوش با یک جام می ساقی خرابم کرده است میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۵۲ - قسم تو اگر بیش بود کم شدنی نیست میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۵۵ - ذوق عارف دگر و مشرب عامی دگراست میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۶۳ - ای مغبچه کو ره خرابات میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۶۵ - خانه گه تاریک و گاهی روشن است میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۷۰ - این خرمن هستی که به جز سوختنی نیست میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۷۱ - فلک از سینه ما دود آهی است میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۷۸ - در حجاب خرقه و دستار، مستی خوشتر است میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۸۵ - دستار تو ای شیخ که صد حلقه فزون است میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۸۸ - من که بی پیمانه مستم حاجت پیمانه نیست میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۸۹ - چون باده بجام است همه کار بکام است میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۹۰ - گر خدای سپهر یار من است میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۹۲ - دوستان نوبت سپیده دم است میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۹۶ - عشق است که اندر دو جهان راه نجات است میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۱۰ - افسانه بد مستی ما دوش سمر شد میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۱۵ - در ازل باده کشان چون گل پیمانه زدند میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۲۳ - شیخ و زاهد را خمیر از سبحه صد دانه بود میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۲۷ - چه بازی دوش در میخانه کردند