گوهر و سنگ
معمار نادان
مور و مار
نشان آزادگی
نغمهٔ صبح
نکتهای چند
نکوهش بیخبران
نیکی دل
هرچه باداباد
همنشین ناهموار
یاد یاران
این قطعه را برای سنگ مزار خودم سرودهام
غزل ۱ - چون نیست هیچ مردی در عشق یار ما را
غزل ۱۲ - روز و شب چون غافلی از روز و شب
غزل ۱۵ - سحرگاهی شدم سوی خرابات
غزل ۱۶ - تا درین زندان فانی زندگانی باشدت
غزل ۳۱ - چون مرا مجروح کردی گر کنی مرهم رواست
غزل ۳۲ - عاشقی و بی نوایی کار ماست
غزل ۳۴ - راه عشق او که اکسیر بلاست
غزل ۳۷ - تو را در ره خراباتی خراب است