فلسفه

عطار نیشابوری غزلیات غزل ۱۸۳ - فرو رفتم به دریایی که نه پای و نه سر دارد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۱۸۴ - هر که بر روی او نظر دارد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۱۸۷ - زین درد کسی خبر ندارد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۱۹۵ - هرچه نشان کنی تویی، راه نشان نمی‌برد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۱۹۶ - دم عیسی است که با باد سحر می‌گذرد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۰۴ - پشت بر روی جهان خواهیم کرد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۰۸ - عزم خرابات بی‌قنا نتوان کرد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۲۳ - چون پرده ز روی ماه برگیرد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۲۵ - دست در دامن جان خواهم زد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۲۷ - دل به سودای تو جان در بازد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۳۹ - جان در مقام عشق به جانان نمی‌رسد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۴۵ - ای به خود زنده مرده باید شد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۴۹ - در راه تو هر که راهبر شد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۵۰ - چو خورشید جمالت جلوه‌گر شد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۵۱ - برقع از خورشید رویش دور شد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۵۲ - بار دگر پیر ما مفلس و قلاش شد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۵۷ - هر که در راه حقیقت از حقیقت بی‌نشان شد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۵۸ - جهان از باد نوروزی جوان شد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۶۱ - پیر ما از صومعه بگریخت در میخانه شد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۶۳ - کسی کز حقیقت خبردار باشد