بخش ۱۳۰ - باز آمدن زن جوحی به محکمهٔ قاضی سال دوم بر امید وظیفهٔ پارسال و شناختن قاضی او را الی اتمامه
بخش ۱۳۲ - در بیان آنک دوزخ گوید کی قنطرهٔ صراط بر سر اوست ای مؤمن از صراط زودتر بگذر زود بشتاب تا عظمت نور تو آتش ما را نکشد جز یا مؤمن فان نورک اطفاء ناری
بخش ۱۳۳ - متوفی شدن بزرگین از شهزادگان و آمدن برادر میانین به جنازهٔ برادر کی آن کوچکین صاحبفراش بود از رنجوری و نواختن پادشاه میانین را تا او هم لنگ احسان شد ماند پیش پادشاه صد هزار از غنایم غیبی و غنی بدو رسید از دولت و نظر آن شاه مع تقریر بعضه
بخش ۱۳۶ - کرامات شیخ شیبان راعی قدس الله روحه العزیز
بخش ۱۳۸ - رجوع کردن بدان قصه کی شاهزاده بدان طغیان زخم خورد از خاطر شاه پیش از استکمال فضایل دیگر از دنیا برفت
بخش ۱۳۹ - وصیت کردن آن شخص کی بعد از من او برد مال مرا از سه فرزند من کی کاهلترست
بخش ۲ - در توحید باری
بخش ۳ - در استدلال نظر و توفیق شناخت
بخش ۶ - در سابقه نظم کتاب
بخش ۱۲ - سخنی چند در عشق
بخش ۱۳ - عذر انگیزی در نظم کتاب
بخش ۳۱ - آگاهی خسرو از مرگ پدر
بخش ۴۰ - افسانهسرائی ده دختر
بخش ۴۱ - مراد طلبیدن خسرو از شیرین و مانع شدن او
بخش ۴۳ - جنگ خسرو با بهرام و گریختن بهرام
بخش ۴۴ - بر تخت نشستن خسرو به مدائن بار دوم
بخش ۴۶ - وصیت کردن مهین بانو شیرین را
بخش ۴۸ - آگهی خسرو از مرگ بهرام چوبین
بخش ۶۰ - آگاهی خسرو از رفتن شیرین نزد فرهاد و کشتن فرهاد به مکر
بخش ۶۲ - مردن مریم و تعزیتنامه شیرین به خسرو از راه باد افراه