فلسفه

غالب دهلوی غزلیات شماره ۳۰۵ - بر دست و پای بند گرانی نهاده ای غالب دهلوی غزلیات شماره ۳۱۲ - خشنود شوی چون دل خشنود نیابی غالب دهلوی غزلیات شماره ۳۱۴ - گر نه نواها سرودمی چه غمستی؟ غالب دهلوی غزلیات شماره ۳۲۲ - از جسم به جان نقاب تا کی؟ غالب دهلوی غزلیات شماره ۳۲۳ - نخواهم از صف حوران ز صد هزار یکی غالب دهلوی غزلیات شماره ۳۳۲ - تابم ز دل برد کافرادایی غالب دهلوی غزلیات شماره ۳۳۳ - زاهد که و مسجد چه و محراب کجایی؟ غالب دهلوی غزلیات شماره ۳۳۴ - کافرم گر از تو باور باشدم غمخواریی غالب دهلوی رباعیات شماره ۱۰ - خوشتر بود آب سوهن از قند و نبات غالب دهلوی رباعیات شماره ۱۲ - غالب روش مردم آزاد جداست غالب دهلوی رباعیات شماره ۱۴ - در خورد تبر بود درختی که مراست غالب دهلوی رباعیات شماره ۲۱ - هر چند زمانه مجمع جهال ست غالب دهلوی رباعیات شماره ۲۴ - دانیم که آیین شکایت نه نکوست غالب دهلوی رباعیات شماره ۳۱ - ای کرده به آرایش گفتار بسیچ غالب دهلوی رباعیات شماره ۳۴ - غالب هر پرده ای نوایی دارد غالب دهلوی رباعیات شماره ۴۱ - غالب غم روزگار و بارش نکشد غالب دهلوی رباعیات شماره ۴۵ - چرگر که ز زخمه زخم بر چنگ زند غالب دهلوی رباعیات شماره ۵۳ - منصور غمش ز نکته چینان چه بود؟ غالب دهلوی رباعیات شماره ۵۴ - هر چند خرد ز تاب می پست شود غالب دهلوی رباعیات شماره ۵۵ - باید که جهانی دگر ایجاد شود