فلسفه

غالب دهلوی غزلیات شماره ۶۴ - نشاط معنویان از شرابخانه تست غالب دهلوی غزلیات شماره ۶۶ - چو صبح من ز سیاهی به شام مانندست غالب دهلوی غزلیات شماره ۶۷ - به خود رسیدنش از ناز بس که دشوارست غالب دهلوی غزلیات شماره ۶۸ - چشمم از ابر اشکبارترست غالب دهلوی غزلیات شماره ۶۹ - کشته را رشک کشته دگرست غالب دهلوی غزلیات شماره ۷۸ - به وادیی که در آن خضر را عصا خفته ست غالب دهلوی غزلیات شماره ۷۹ - ز من گسستی و پیوند مشکل افتاده ست غالب دهلوی غزلیات شماره ۸۰ - ایمنیم از مرگ تا تیغت جراحت بار هست غالب دهلوی غزلیات شماره ۸۲ - غبار طرف مزارم به پیچ و تابی هست غالب دهلوی غزلیات شماره ۸۳ - هند را رند سخن پیشه گمنامی هست غالب دهلوی غزلیات شماره ۸۴ - اختری خوشتر ازینم به جهان می بایست غالب دهلوی غزلیات شماره ۸۵ - هر ذره محو جلوه حسن یگانه ای ست شاه نعمت‌الله ولی مثنویات شماره ۴۹ - بر سر آب خانه ای ز حباب غالب دهلوی غزلیات شماره ۸۸ - گفتم به روزگار سخنور چو من بسی ست غالب دهلوی غزلیات شماره ۹۱ - در گرد ناله وادی دل رزمگاه کیست؟ غالب دهلوی غزلیات شماره ۹۴ - گلشن به فضای چمن سینه ما نیست غالب دهلوی غزلیات شماره ۹۶ - منع ما از باده عرض احتسابی بیش نیست غالب دهلوی غزلیات شماره ۹۷ - دل بردن ازین شیوه عیانست و عیان نیست غالب دهلوی غزلیات شماره ۱۰۴ - یار در عهد شبابم به کنار آمد و رفت غالب دهلوی غزلیات شماره ۱۰۵ - دل برد و حق آنست که دلبر نتوان گفت