غزل ۲۰۸۲ - برای چشم تو صد چشم بد توان دیدن
غزل ۲۲۰۴ - عاشقی بر من؟ پریشانت کنم، نیکو شنو
غزل ۲۹۲۵ - ای دلی کز گلشکر پروردهیی
بیست و دوم
بخش ۹ - فرستادن پادشاه رسولان به سمرقند به آوردن زرگر
بخش ۱۳ - آموختن وزیر مکر پادشاه را
بخش ۱۲۵ - در معنی آنک آنچ ولی کند مرید را نشاید گستاخی کردن و همان فعل کردن کی حلوا طبیب را زیان ندارد اما بیماران را زیان دارد و سرما و برف انگور را زیان ندارد اما غوره را زیان دارد کی در راهست کی لیغفرلک الله ما تقدم من ذنبک و ما تاخر
بخش ۱۰ - یافتن شاه باز را به خانهٔ کمپیر زن
بخش ۱۳۶ - حکایت آن درویش کی در هری غلامان آراستهٔ عمید خراسان را دید و بر اسبان تازی و قباهای زربفت و کلاهای مغرق و غیر آن پرسید کی اینها کدام امیرانند و چه شاهانند گفت او را کی اینها امیران نیستند اینها غلامان عمید خراسانند روی به آسمان کرد کی ای خدا غلام پروردن از عمید بیاموز آنجا مستوفی را عمید گویند
بخش ۹۰ - زفاف خسرو و شیرین
بخش ۱۲۱ - تأسف بر مرگ شمسالدین محمد جهان پهلوان
بخش ۳۸ - در ختم کتاب و دعای علاء الدین کرپ ارسلان
بخش ۱۷ - باز گشتن اسکندر از جنگ زنگ با فیروزی
بخش ۲۳ - نامه دارا به اسکندر
بخش ۱۲ - افسانهٔ ماریه قبطیه
بخش ۱۱ - خطاب زمین بوس
حکایت در معنی استیلای عشق بر عقل
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴ - وله فی مدح ابش بنت سعد
لطف حق
حکایت باز