غزل ۲۴۵۵ - گر به خون مشتاقان تیغ او کشد گردن
غزل ۱۰۱۱ - علم صید است و قید کن محکم
قطعه ۹۶ - شنیدم ساقی سرمست می گفت
رباعی ۱۴۸ - در هر آنی مرا عطائی بخشید
فی زینةالاطفال
تمثیل
فیالعبودیّة
مدح پادشاه به ترتیب کواکب و بروج دوازدهگانه
شمارهٔ ۲۶ - از یک غزل
شمارهٔ ۱۴۸ - و نیز در هجو بها نامی
شمارهٔ ۸۲ - مرگ سرخ به از مرگ زرد
غزل ۲۵۶ - شد چو گل از روی خندان، خرده زر رزق ما
غزل ۲۱۱۸ - در عالم فانی که بقا پا به رکاب است
غزل ۳۷۶۹ - قدح به حوصله ما چه می تواند کرد؟
غزل ۴۳۷۷ - از طوطی من روی سخن رنگ برآورد
غزل ۵۱۰۵ - از کفر توان رستن ای یار به آمیزش
شماره ۱۷۶ - از ما به گفتگو دل و جان می توان گرفت
رباعی ۱۱ - زادی که ره دراز می باید رفت
شمارهٔ ۶۳ - در مدح خاقان ارسلان خاقان کما الدین ابوالقاسم محمود و شکر کنیزکان که بوی داده
بخش ۹ - حکایت زنده دلی که با مردگان انس گرفته بود