شمارهٔ ۵ - در خطاب بفلک دون پرور و مدح امیرالمؤمنین حیدر گوید
بخش ۱ - یکی پیر بد نامش آزاد سرو
غزل ۱۲ - ای فروغ ماه حسن از روی رخشان شما
غزل ۵۷ - آن سیه چرده که شیرینی عالم با اوست
غزل ۱۵۳ - سحر چون خسرو خاور علم بر کوهساران زد
غزل ۲۱۴ - دیدم به خواب خوش که به دستم پیاله بود
غزل ۲۴۲ - بیا که رایت منصور پادشاه رسید
غزل ۲۹۳ - بامدادان که ز خلوتگه کاخ ابداع
غزل ۳۰۴ - دارای جهان نصرت دین خسرو کامل
غزل ۳۱۲ - بُشری اِذِ السّلامةُ حَلَّت بِذی سَلَم
غزل ۳۲۹ - جوزا سحر نهاد حمایل برابرم
غزل ۳۶۲ - دیدار شد میسر و بوس و کنار هم
غزل ۴۰۸ - ای آفتاب آینه دار جمال تو
غزل ۴۱۰ - ای قبای پادشاهی راست بر بالای تو
غزل ۴۲۱ - در سرای مغان رفته بود و آب زده
غزل ۴۷۲ - احمد الله علی معدلة السلطان
شمارهٔ ۱۹ - ایضا در مدح خان مذکور
غزل ۴۸۹ - ای در رخ تو پیدا انوار پادشاهی
غزل ۸۳ - ای یار قمرسیما، ای مطرب شکرخا
غزل ۱۵۴ - دیده حاصل کن دلا آن گه ببین تبریز را