مدح

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

طبیب اصفهانی قصاید شمارهٔ ۵ - در خطاب بفلک دون پرور و مدح امیرالمؤمنین حیدر گوید فردوسی داستان رستم و شغاد بخش ۱ - یکی پیر بد نامش آزاد سرو حافظ غزلیات غزل ۱۲ - ای فروغ ماه حسن از روی رخشان شما حافظ غزلیات غزل ۵۷ - آن سیه چرده که شیرینی عالم با اوست حافظ غزلیات غزل ۱۵۳ - سحر چون خسرو خاور علم بر کوهساران زد حافظ غزلیات غزل ۲۱۴ - دیدم به خواب خوش که به دستم پیاله بود حافظ غزلیات غزل ۲۴۲ - بیا که رایت منصور پادشاه رسید حافظ غزلیات غزل ۲۹۳ - بامدادان که ز خلوتگه کاخ ابداع حافظ غزلیات غزل ۳۰۴ - دارای جهان نصرت دین خسرو کامل حافظ غزلیات غزل ۳۱۲ - بُشری اِذِ السّلامةُ حَلَّت بِذی سَلَم حافظ غزلیات غزل ۳۲۹ - جوزا سحر نهاد حمایل برابرم حافظ غزلیات غزل ۳۶۲ - دیدار شد میسر و بوس و کنار هم حافظ غزلیات غزل ۴۰۸ - ای آفتاب آینه دار جمال تو حافظ غزلیات غزل ۴۱۰ - ای قبای پادشاهی راست بر بالای تو حافظ غزلیات غزل ۴۲۱ - در سرای مغان رفته بود و آب زده حافظ غزلیات غزل ۴۷۲ - احمد الله علی معدلة السلطان سلیم تهرانی قصاید شمارهٔ ۱۹ - ایضا در مدح خان مذکور حافظ غزلیات غزل ۴۸۹ - ای در رخ تو پیدا انوار پادشاهی مولوی غزلیات غزل ۸۳ - ای یار قمرسیما، ای مطرب شکرخا مولوی غزلیات غزل ۱۵۴ - دیده حاصل کن دلا آن گه ببین تبریز را