مذهبی

وفایی شوشتری چند مرثیهٔ دیگر بند چهارم - شیران کارزار و امیران روزگار وفایی شوشتری چند مرثیهٔ دیگر بند پنجم - بر زخمهای پیکرت ار، اشک مرهم است وفایی شوشتری چند مرثیهٔ دیگر بند ششم - بیا به دانه ی اشک این زمان معامله کن وفایی شوشتری چند مرثیهٔ دیگر بند هفتم - عشق آن بود، که از تو تویی را به در کند وفایی شوشتری چند مرثیهٔ دیگر بند هشتم - چون شهسوار عشق به دست بلا رسید وفایی شوشتری چند مرثیهٔ دیگر بند نهم - ای خاک کربلا تو به از مشک و عنبری وفایی شوشتری چند مرثیهٔ دیگر بند دهم - ای کرب و بلا منزل جانان من استی وفایی شوشتری چند مرثیهٔ دیگر بند یازدهم - ای خاک کربلا تو بهشت برین شدی وفایی شوشتری چند مرثیهٔ دیگر بند سیزدهم - دگر چو نوبت آن کودک صغیر آمد وفایی شوشتری چند مرثیهٔ دیگر بند چهاردهم - شمر لعین چو خنجر کین از کمر کشید وفایی شوشتری چند مرثیهٔ دیگر بند پانزدهم - می بود واجب ار، که کسی را چنین کشند وفایی شوشتری چند مرثیهٔ دیگر بند شانزدهم - ای خون پاک از همه چیزی تو برتری وفایی شوشتری چند مرثیهٔ دیگر بند هفدهم - آه از دمی که رو به ره آورد کاروان وفایی شوشتری چند مرثیهٔ دیگر بند هجدهم - آن کشته یی که نیست جزایی برای او وفایی شوشتری چند مرثیهٔ دیگر بند نوزدهم - در ماتم شهی که سرش از جفا برند وفایی شوشتری چند مرثیهٔ دیگر بند بیستم - دست قضا چو خون حسین ریخت بر زمین وفایی شوشتری چند مرثیهٔ دیگر بند بیست و یکم - هر دُرّ اشک کز غم آن تاجدار نیست وفایی شوشتری چند مرثیهٔ دیگر بند بیست و دوم - هفتاد تن ز عشق چو از پا در اوفتاد وفایی شوشتری چند مرثیهٔ دیگر بند بیست و سوم - از روزگار داد و فغان ز احتساب او وفایی شوشتری چند مرثیهٔ دیگر مرثیه