شمارهٔ ۹ - فی مرثیه محمد قلی میرزا غفرالله ذنوبه
غزل ۳۶۹ - آن پری را گوهر عصمت ز کف شد حیف حیف
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰ - در مدح میر محمدی خان فرماید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵ - در مدح عالم فاضل شیخ عبدالعال
شمارهٔ ۳ - فی مرثیه امام حسین علیهالسلام
شماره ۲۰ - ای قوم درین عزا بگریید
شماره ۲ - بگشای گوش هوش و بیا در سرای ما
بخش ۳۰ - این مویهای بیجان، به گیسوی منور مادر مغفورهٔ خویش، که تاب الشیب نوری داشت، راست افتاد، و بدین نالهای سوزان، نفس حسن را خاکستر کرده شد و گوهر پاک برادر حسام الدین را، که در میان خاک، خورد مور چه گشت، روشن گردانیده آمد، تعمده الله به غفرانه
غزل شمارهٔ ۶ - داغ لاله
غزل شمارهٔ ۷۲ - شهید عشق
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۲ - در مرثیهٔ تاجالدین ابوبکر
شماره ۹۶ - در رثای زکیالدین بلخی: ای برادر زکی بمرد و بشد
شماره ۱۵۷ - در رثای ابوالمعالی احمد بن یوسف
شماره ۱۶۸ - این چه قرنست اینکه در خوابند بیداران همه
شماره ۱۷۹ - شد دیدهٔ من سپید از وعدت
شماره ۱۹۵ - احوال خود چه عرض کنم هر زمان همی
شمارهٔ ۱ - ایضا در مرثیه
شماره ۲ - حریف غالب اولاد ساقی کوثر
شمارهٔ ۳ - وله ایضا
شمارهٔ ۹ - وله ایضا