مرگ

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

حکیم نزاری غزلیات شماره ۶۵۴ - آخر ای دل چیست چندین رستخیز حکیم نزاری غزلیات شماره ۷۶۱ - صبح دَم دوش برآورد منادی بلبل حکیم نزاری غزلیات شماره ۸۱۱ - دردا که سی ز عمر به غفلت گذاشتم حکیم نزاری غزلیات شماره ۹۷۰ - نخواهم هرگز از می توبه کردن کمال‌الدین اسماعیل غزلیات شماره ۱۰۱ - دمید صبح، چه خسبی چو بخت من برخیز؟ کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۲۲ - دردیست اجل که نیست درمان او را کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۷۰ - امروز مرا ز چشم بارندگی است کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۱۰۲ - بی مرگی اگر چه آشنایی مرگست کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۲۰۵ - جام طربم زناگه از دست افتاد کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۲۳۲ - زین سر که زبان دور باشت دارد کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۲۷۹ - از دست بشد دلی که صد جان ارزد کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۳۴۰ - چون کالبدم ز روح وا پردازند کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شمارهٔ ۳۸۵ - و قال ایضاً فی مرثیة ابنه لماهلک بالغرق کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۳۸۹ - چون باد اجل هم نفس مرد شود کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۴۴۲ - ای دل سخن زلف مشوّش بگذار کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۴۸۴ - بگذشت و مرا اشک روان بود هنوز کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۴۹۶ - گل را دیدم دمیده از کام آتش کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۵۴۲ - دارم ز حیات غصّه ها بیش از مرگ کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۵۴۳ - چون هست بلای زندگی بیش از مرگ کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۷۵۰ - یاران منا، چه بودتان از ناگاه