شماره ۴۴۷ - کجا پاس حجاب از زاهد بی پیر می آید؟
شماره ۴۶۳ - هرکس به خاک میکده مست و خراب مُرد
شماره ۵۱۰ - عیش ار به دل آبله ناکم گذرانند
شماره ۵۹۵ - زندگی در جمع سامان رفت، حیف
شماره ۷۰۹ - ز بستر تا به کی پهلو پی تسکین بگردانم
شماره ۸۰۵ - لعل لب او تا به لب جام رسیده
شماره ۱۸ - از عمر عزیز رفته افزون از شصت
شماره ۳۷ - این کوچهٔ عمر، وحشت افزا راهی ست
شماره ۱۵۲ - بر لب قدحی بعد هلاکم بگذار
شماره ۲۶۲ - هر دم ز تو عمر می کَنَد بیخ و بنی
شماره ۴۷ - به پیری می کشیم آسوده، بار زندگانی را
شماره ۱۴۴ - سخن چون می سرایم، کلک شکربار می سوزد
شماره ۳۰۹ - ای دل به زیر خاک تپیدن چه فایده؟
شماره ۳۲۰ - گذشت آن دور کز ساغر، کند یاری مرا یاری
بخش ۹ - صفت تیغ
شماره ۴ - امشب خروس از نیمه شب بگرفته راه بام را
شماره ۵۰ - برآنم که گر جامی آرم به چنگ
شماره ۶۶ - گرچه سخت افتاده در دام طبیعت مرغ جانم
باب نهم: اندر ترتیب پیری و جوانی
شماره ۱۷ - هر آن نفس که نه با دوست می زنی باد است