شماره ۹۶ - در دایرهٔ نقطهٔ پرگار جهان
شماره ۱۰۵ - چون هست جهان به نیستی آلوده است
شماره ۱۲۲ - من پیرو طبعم این ضلالت زآن است
شماره ۱۲۳ - در باغ وجودم چو گیاهی بنماند
شماره ۴۵ - عشّاق به جان و دل غمت درگیرند
شماره ۱۹۹ - تا هست دلم بر غم تو دست آموز
شماره ۲۲۶ - هرگز نرود مهر تو پاک از دل من
شماره ۲۷۲ - ای همنفسان فعل اجل می دانید
شماره ۲۷۶ - دردا که زعمر مایهٔ سود نماند
شماره ۵۷ - در عمر درنگ نیست ممکن، بشتاب
شماره ۱۵ - هر کاو زخری سبزک آید خورشش
شماره ۱۰ - دردا که به هرزه زندگانی بگذشت
شماره ۲۷ - از دست اجل جان نبرد زاینده
شماره ۲۸ - آنها که جهان به کام دل داشته اند
شماره ۳۶ - تا ظن نبری که کاردان خواهی بود
شماره ۷۴ - در مصطبهٔ عشق زبدنامی چند
شمارهٔ ۲ - در رثای شروانشاه اخستان
بخش ۱۲ - دستوری پادشاهزاده ملازمان را از برای هیمه جمع نمودن
شماره ۲۴۰ - مسافران که در این ره به کاروان رفتند
شماره ۲۴۶ - چون نسیم از برم آن ماه بناگاه گذشت