مرگ

سلیم تهرانی غزلیات شماره ۸۵۴ - نیست در حشر محبت گفتگوی کشتگان سلیم تهرانی غزلیات شماره ۹۰۴ - چه غم ز حادثه آن را که شد شراب زده سلیم تهرانی غزلیات شماره ۹۴۱ - چیست دانی داغ دل، جام شراب زندگی سلیم تهرانی مثنویات شمارهٔ ۶ - وصف و ذم فرس سلیم تهرانی مثنویات شمارهٔ ۸ - قضا و قدر جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۶۲ - آبی ز دانهٔ عنب ای دل چشیدنی است جویای تبریزی غزلیات شماره ۲۲۷ - هر دلی آیینه دار صورت اندیشه ای است جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۲۰ - تا نفس باشد ستون خیمهٔ تن چون حباب جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۵۰ - سرو نازم چون بی گلگشت در رفتار شد جویای تبریزی غزلیات شماره ۷۳۴ - گذشتم از سر عشقت من و خیال دگر جویای تبریزی غزلیات شماره ۷۴۲ - مردم و مهر ترا در دل نهان دارم هنوز جویای تبریزی غزلیات شماره ۷۷۸ - در بزم می چو آمده ای بی حجاب باش جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۰۵۱ - می افزود چراغ زندگانی جویای تبریزی رباعیات شماره ۱۲ - گر عاقل و دیوانه و گر زاهد و مست جویای تبریزی رباعیات شماره ۶۶ - افسوس ز تخم آرزو کشتهٔ عمر اهلی شیرازی غزلیات شماره ۹۵ - مست می و ساقیم تا نفسی باقی است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۶۵ - فرهاد را ز شیرین، حرمان ز بخت شور است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۷۴ - گوهر دل گم شد و وقت فراغ از دست رفت اهلی شیرازی غزلیات شماره ۵۳۴ - بعد مرگم زاغ چون هر پاره جایی افکند اهلی شیرازی غزلیات شماره ۶۰۷ - قاصد رسید و بوی خوشی باز میرسد