شماره ۳۴ - سحر به میکده یارب چه بانگ بود و خروش
شماره ۴۲ - وقت آن شد که اقامت به خرابات برم
شمارهٔ ۴۸ - نخل نیکی
شمارهٔ ۳۶ - غم بیهوده
شمارهٔ ۳۸ - مجال مکث و درنگ
شمارهٔ ۴۰ - بخل و حسد
شمارهٔ ۴۲ - حال خویش
شمارهٔ ۸۵ - عز و شرف
شماره ۱۹ - در آن مجلس که حرمت نیست می را
شماره ۲۹ - ز چشم ساقی و تاب شراب و بانگ رباب
شماره ۵۹ - هر که آمد گل ز باغ زندگانی چید و رفت
شماره ۸۵ - همچنان تیر که ناگه ز کمان میگذرد
شماره ۸۷ - بر سر خاکم اگر یار گذاری بکند
شماره ۶۸ - بهار آمد ای بلبل خوش نفس
فصل ۳۷
شماره ۶۶ - وَنُوشه رِهْ گِمٌهْ چییهْ ته دامِنِ چاکْ؟
شماره ۱۷۶ - دِنْیا ره بفانیه، بقا ندارنه
شماره ۱۸۴ - یارون و دوستون، اندی نکنین مُونّه
شماره ۲۹۳ - زنگی دیمه که سرچشمهی حیات بویی
شماره ۵۸ - حیاتِه تِنِه نُومُ و نباته ته خِشْ