شماره ۶۴۵ - گل قبا آرد بر ما، غنچه گردد افسر ما
شماره ۷۰۷ - در کوچه زنجیر به خاکم بسپارید
شماره ۳ - عمر ما چون دیده نرگس به حیرانی گذشت
شماره ۸۱ - نشئهی شوق کی از ساغر عشرت خیزد
شماره ۱۲۰ - مراد ما ز مادر بر سر خشت عدم آید
شماره ۱۳۲ - تا توانی در ترازوی هوس بی سنگ باش
شماره ۱۶۲ - نسیم نوبهاران نیستم کاندر چمن رقصم
شماره ۱۷۹ - عمریست تا به درد محبت فسانهایم
شماره ۱۹۷ - تا چند درین غمکده بیکار نشینیم
شماره ۲۰۶ - چون نعش من برند برون از سرای من
شماره ۵۶ - دندان امشب ز درد شد بس که نژند
شماره ۱۲۴ - تا کی ز تو وعده ارمغانی گیرم
شماره ۱۴۰ - ز آن پیش که در قصر عدم خانه کنیم
شماره ۴۳ - مسکین فصیحی دوش جان میداد و مینالید غم
شماره ۷۶ - چون نعش من برند برون از سرای من
شماره ۱۰۲ - از خاک عدم مرا چو ریحان روید
شماره ۱۴۷ - زان پیش که خاک ما فلک کوزه کند
شماره ۲۶۰ - مائیم که با فقر و فنا ساخته ایم
شماره ۲۹۲ - چندانکه نمود بیش کوشش دل من
شماره ۲۰ - داشتم چشم بعهدی که کند یار بماند