مرگ

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۲۰۳ - مردم و جان به غم یار نهانی مشتاق میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۲۲۳ - گر از نوروز، نوشد ماتمم،‌ خاطر مجوییدم میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۲۴۶ - چون هجوم آرد محبت، شاد نتوان زیستن میرزا قلی میلی مشهدی ترجیعات بخشی از یک ترکیب یا ترجیع‌بند میرزا قلی میلی مشهدی متفرقات شماره ۴۱ - تا نمی‌میرم، نمی‌آید به پرسش ای رفیق میرزا قلی میلی مشهدی متفرقات شمارهٔ ۴۶ - صورت قسمت میراث پدر به عنوان مطایبه طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۰۳ - ز بهر نامه بری تا به بام دلبر ما طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۱۴ - ما که بر خشت سر خم چون کف می زاده ایم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۴۱ - مرگ، مفلس را ز عمر جاودانی بهتراست طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۳۴ - همچو نرگس، مدت عمرم به بیماری گذشت طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۵۰ - نیامدی که مبادا بمیرم از شادی طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۷۴ - گفتی که نعش ما را، کس پیش و پس نباشد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۹۹ - ثبات خانه تن را حباب می داند طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۲۷ - به پنجه مژه از باغ، ژاله باید چید طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۷۲ - به امیدی که چو طفل نگهم بازآیی طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۶۰ - حباب وقت خودم در شط تنک ظرفی طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۷۲ - به غیر مرگ نسیم از خدا نمی طلبد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۳۵ - جوانی ام به جفا رفت و موسم پیری ست طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۹۶ - بس که بی برگیم، بعد از درگذشتن، همچو شمع طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۰۸ - جان من رفتی، چه سان خواهم ز هجران زیستن