غزل ۶۹۳۳ - بر خاک راه اگر گذری مشکبو کنی
غزل ۶۹۵۸ - ظلم است که درمان خود از درد ندانی
غزل ۶۹۷۶ - از بس که خوش عنان است سیلاب زندگانی
غزل ۶۹۸۲ - ورق تا نگردانده باد خزانی
شمارهٔ ۲ - در تعمیر تربت پاک امیرالمؤمنین علی (ع) و آوردن نهری از فرات به نجف به فرمان شاه صفی
شمارهٔ ۱۴ - در تهنیت ورود شاه عباس دوم به اصفهان
شمارهٔ ۲۵ - در تهنیت جلوس مجدد شاه صفی بر تخت با نام شاه سلیمان
شمارهٔ ۲۹ - ایضا در وصف زاینده رود
شمارهٔ ۳۰ - در توصیف زاینده رود و پل آن
شمارهٔ ۳۷ - در مدح نواب ظفرخان
شمارهٔ ۳۸ - در توصیف جشن بهار و مدح نواب ظفرخان
شماره ۱۳۸ - در چشم پاکبازان آن دلنواز پیداست
شماره ۱۴۶ - عقل را از مغز بیرون داغ سودا میبرد
شماره ۱۷۷ - تا چند ز رسوا شدن راز توان سوخت؟
شماره ۱۸۱ - آغاز خط آن شوخ به عشاق رحیم است
شماره ۲۳۱ - خطر از قاطعان راه، رهبر بیشتر دارد
شماره ۲۴۸ - حق پرستانی که از عشق خدا دم می زنند
شماره ۲۵۰ - چرخ در گردش بود تا دل به جای خود بود
شماره ۲۷۶ - (جنون از نشأه هشیاری من ننگ می گیرد
شماره ۲۹۹ - گرانخوابی که آه سرد را مهتاب می داند