معنویت

صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۶۷۲ - گر به چشم پاک در صنع الهی بنگری صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۶۸۹ - سنگ را در جذبه از دست فلاخن می کشی صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۶۹۰ - دانه ما در ضمیر خاک بودی کاشکی صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۶۹۲ - تابش برق و حیات مختصر باشد یکی صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۷۱۴ - تا نسوزد، عود در مجمر ندارد آدمی صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۷۱۸ - جامه زرین نگردد جمع با سیمین تنی صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۷۲۵ - تا به کی دل را سیاه از نعمت الوان کنی؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۷۶۲ - مجو چون غافلان از عالم اسباب بیداری صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۷۶۸ - چه در طول امل از حرص بی باکانه آویزی؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۷۷۹ - اگر چه دارد از الفاظ چندین ترجمان معنی صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۷۸۶ - چرا از سینه ای آه سحر بیرون نمی آیی؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۸۶۵ - قرار گیر به دارالقرار درویشی صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۸۷۴ - تو قدر درد و غم جاودان چه می دانی؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۸۷۵ - مکش چو تنگدلان آه از پریشانی صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۸۹۰ - ای آن که دل به دولت بیدار بسته ای صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۹۰۴ - ای دل چه در قلمرو میخانه مانده ای صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۹۱۳ - طفلی کز او مراست تمنای آشتی صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۹۱۶ - ای دل مرا به عالم امکان چه می بری؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۹۲۰ - تا کی به هر مشاهده از جا رود کسی؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۹۲۱ - تا کی غبار خاطر صحرا شود کسی؟